Budżet Państwa
Budżet państwa- ( z łac. bulga) ogólnie można byłoby powiedzieć, że jest to roczny plan (prognoza) wydatków (sektor publiczny) i przychodów danego państwa. Zamiennie jest nazywany planem finansowym państwa.
Dochody są to wpływy z podatków pośrednich i bezpośrednich, ceł czyli tzw. dochodów niepodatkowych, dochodów zagranicznych i wpływów z prywatyzacji.
Wydatki natomiast to dotacje celowe, obsługa długu publicznego czy sfery budżetowej.
Budżet uchwalany jest w formie ustawy nazywaną budżetową. Uchwala go parlament i jest to jedyna ustawa, do której w polskim ustawodawstwie prezydent nie ma prawa veta. W Polsce rok budżetowy jest zbieżny z rokiem kalendarzowym. Warto jednak pamiętać, że ustawa budżetowa to coś więcej niż budżet, ponieważ ustawa budżetowa to budżet wraz ze wszelkimi załącznikami, np. zestawieniami przychodów czy wydatki funduszy celowych.
Można wyróżnić cztery podstawowe funkcje budżetu:
- restrybucyjna- wpływy do budżetu są następnie dzielone na określone podmioty czy grupy (np. emeryci). Wg niektórych interpretacji funkcja ma za zadanie zmniejszyć rozpiętość dochodów między poszczególnymi podmiotami.
- skarbowa- polega tylko na przejmowaniu poszczególnych ceł i podatków,
- bodźcowa- jej zadaniem jest pobudzanie działalności gospodarczych czy popytu,
- alokacyjna- finansując inwestycje publiczne, budżet rozmieszcza określone dobra w całej gospodarce.
Mówiąc o budżecie trzeba pamiętać, że cechuje go wiele zasad:
- jawności- powinien on być ogólnodostępny,
- jedności- ostateczna wersja budżetu powinna być przedstawiona w jednym zestawieniu,
- roczności- powinien dotyczyć jednego roku; nie jest obowiązkowe by to był rok kalendarzowy,
- zupełności- powinien dotyczyć wszystkich wydatków i przychodów ,
- równowagi budżetowej- jest to bodaj najtrudniejsza zasada do zastosowania. Mówi ona o tym, że wpływy powinny pokrywać wydatki, tak by kolejny rok nie odnotował deficytu.
Jeśli budżet nie jest zrównoważony (wpływy pokrywają wydatki) to mamy do czynienia z deficytem budżetowym lub też nadwyżką budżetową. W przypadku deficytu określona administracja jest zobowiązana do wykazania sposobów, jakimi chce pokryć deficyt. Najczęściej są to zaciągane przez państwo kredyty, obligacje i podwyżka podatków.
Warto pamiętać, że bardzo często budżet jest wyrazem woli politycznej rządzących.
kurs giełdowy |
Praca Warszawa |
pełna księgowość Kraków |
bezpłatne anonse |
konta firmowe |
zwrot podatku z zagranicy |
pojemniki na odpady
|
Komisja Nadzoru Finansowego
Komisja Nadzoru Finansowego- skrót: KNF. Jest to organ administracji państwowej. Jej podstawowym celem jest nadzorowanie całego rynku finansowego w Polsce. Rynek finansowy zaś należy rozumieć jako sektor kapitałowy, bankowy, emerytalny i ubezpieczeniowy.
Do szczegółowym zadań KNF należy między innymi współpraca z ustawodawcą w zakresie tworzenia prawa w zakresie nadzoru finansowego czy podejmowanie wszelkich działań, które przyczynią się do rozwoju rynku finansowego.
Komisja odpowiada bezpośrednio przez Prezesem Rady Ministrów.
Jest to dość młoda instytucja, gdyż powstała w roku 2006. Wówczas przejęła ona kompetencje kilku innych instytucji, które przestały istnieć (Komisja Papierów Wartościowych i Giełd czy Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych).
Przewodniczący Komisji powoływany jest na pięcioletnia kadencję przez Prezesa Rady Ministrów. Jej skład ( w sumie 7 osób: przewodniczący, dwóch zastępców i czterech członków)jest dość polityczny, gdyż jej członkami są m.in. ministrowie finansów i polityki społecznej lub też wskazani przez nich przedstawiciele czy też przedstawiciel prezydenta. Zastępców przewodniczącego powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek przewodniczącego.
Warto pamiętać, że Komisji nie podlegają takie instytucje jak Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego czy Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa.
Struktura Komisji zbudowana jest na zasadzie Pionów, które przyporządkowane są do określonej tematyki. Obok Pionu Nadzoru Bankowego istnieją także m.in. Pion Nadzoru Rynku Kapitałowego czy Nadzoru Ubezpieczeniowo-Emerytalnego.
Komisja posiada możliwość nakładania kar za złamanie przepisów prawa. Rozpiętość tych kar jest bardzo duża, może wynosić zaledwie 1000zł ale także i 1 milion złotych. Karami upominane są bardzo często Towarzystwa Ubezpieczeniowe, które nie wypłacają odszkodować w określonym terminie. Kary mogą otrzymywać firmy jak i osoby fizyczne.
Komisja Nadzoru Finansowego współpracuje także z instytucjami zagranicznymi. Wchodzi ona w skład Międzynarodowej Organizacji Komisji Papierów Wartościowych.
Monitorując fundusze emerytalne, to właśnie KNF przygotowuje okresowe rankingi OFE. Komisja wspiera także banki przekazując im często swoje rekomendacje odnośnie udzielania kredytów hipotecznych.