Podatek CIT- skrót ten pochodzi od języka angielskiego: Corporate Income Tax. Jest to podatek od osób prawnych (spółki, grupy kapitałowe, jednostki organizacyjne bez osobowości prawnej) . Obok podatku PIT należy do grupy podatków bezpośrednich. Generalnie jest płacony od dochodów ale istnieje też możliwość płacenia tego podatku od uzyskanych przychodów.
W 2011 r. obowiązywała 19% stawka dla osób prawnych. Tak jak przy PIT rozliczenie następuje po zakończeniu roku podatkowego. Wówczas do właściwego urzędu skarbowego należy złożyć stosowne deklaracje. Trzeba przy tym pamiętać o określonych terminach, gdyż niezłożenie deklaracji w stosownym terminie może skutkować karą w postaci mandatu. Jeśli jednak wcześniej wiemy, że możemy mieć trudności ze złożeniem deklaracji w terminie, to należy zwrócić się z pismem do „fiskusa” o odroczenie terminu złożenia deklaracji. Wykażemy przy tym, że nie należymy do grupy przedsiębiorców, którzy wymigują się od złożenia stosownych zeznań. Trzeba przy tym jednak pamiętać, że urząd skarbowy może przychylić się do naszej prośby ale tak naprawdę to jest to jego dobra wola, gdyż takiego obowiązku nie ma.
Podstawy tego podatku zostały ugruntowane ustawą z roku 1992. Jednak obowiązywał już w 1989 r.
Istnieją także podmioty, które są wyłączone z płacenia tego podatku. Ich lista jest ściśle określona i należą do nich dla przykładu: Zakład Ubezpieczeń Społecznych, fundusze emerytalne, jednostki budżetowe , Agencja Rynku Rolnego czy Narodowy Bank Polski.
Podobnie jak przy podatku PIT, obowiązuje tu zasada rezydencji- trzeba tylko stwierdzić, czy podatnik ma swoją siedzibę na terenie Polski czy jednak może poza nią.
W przypadku podatku PIT przedmiotem opodatkowania jest dochód. I nie jest ważne tutaj z jakich on źródeł pochodzi. W polskim prawie są także określone wyjątki, które stanowią, kiedy opodatkowany może być przychód.
Warto pamiętać, że ustawodawca przewidział w polskim prawie różnego rodzaju zwolnienia podatkowe. Ich katalog (nie podlegający opodatkowaniu) między innymi przedstawia się następująco:
- dochody, które zostały osiągnięte z tytułu prowadzenia szkoły, ale tylko w tej części, w której zostały przeznaczone na cele szkoły,
- dochody tych osób prawnych, których celem jest działanie w sferze pożytku publicznego (cel statutowy),
- dochody kościelnych osób prawnych.
katalog firm |
kancelaria prawna wrocław |
Kredyt Konsolidacyjny |
skup samochodów powypadkowych |
regały sklepowe warszawa |
samochody |
wirtualne biuro Warszawa
|
Komisja Nadzoru Finansowego
Komisja Nadzoru Finansowego- skrót: KNF. Jest to organ administracji państwowej. Jej podstawowym celem jest nadzorowanie całego rynku finansowego w Polsce. Rynek finansowy zaś należy rozumieć jako sektor kapitałowy, bankowy, emerytalny i ubezpieczeniowy.
Do szczegółowym zadań KNF należy między innymi współpraca z ustawodawcą w zakresie tworzenia prawa w zakresie nadzoru finansowego czy podejmowanie wszelkich działań, które przyczynią się do rozwoju rynku finansowego.
Komisja odpowiada bezpośrednio przez Prezesem Rady Ministrów.
Jest to dość młoda instytucja, gdyż powstała w roku 2006. Wówczas przejęła ona kompetencje kilku innych instytucji, które przestały istnieć (Komisja Papierów Wartościowych i Giełd czy Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych).
Przewodniczący Komisji powoływany jest na pięcioletnia kadencję przez Prezesa Rady Ministrów. Jej skład ( w sumie 7 osób: przewodniczący, dwóch zastępców i czterech członków)jest dość polityczny, gdyż jej członkami są m.in. ministrowie finansów i polityki społecznej lub też wskazani przez nich przedstawiciele czy też przedstawiciel prezydenta. Zastępców przewodniczącego powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek przewodniczącego.
Warto pamiętać, że Komisji nie podlegają takie instytucje jak Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego czy Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa.
Struktura Komisji zbudowana jest na zasadzie Pionów, które przyporządkowane są do określonej tematyki. Obok Pionu Nadzoru Bankowego istnieją także m.in. Pion Nadzoru Rynku Kapitałowego czy Nadzoru Ubezpieczeniowo-Emerytalnego.
Komisja posiada możliwość nakładania kar za złamanie przepisów prawa. Rozpiętość tych kar jest bardzo duża, może wynosić zaledwie 1000zł ale także i 1 milion złotych. Karami upominane są bardzo często Towarzystwa Ubezpieczeniowe, które nie wypłacają odszkodować w określonym terminie. Kary mogą otrzymywać firmy jak i osoby fizyczne.
Komisja Nadzoru Finansowego współpracuje także z instytucjami zagranicznymi. Wchodzi ona w skład Międzynarodowej Organizacji Komisji Papierów Wartościowych.
Monitorując fundusze emerytalne, to właśnie KNF przygotowuje okresowe rankingi OFE. Komisja wspiera także banki przekazując im często swoje rekomendacje odnośnie udzielania kredytów hipotecznych.